Historia parafii i kościoła

Skórzewo - nazwa pochodzi od słowa 'skorz', 'skworz' co zonacza mozolić się, trudzić się. Wraz z okolicznymi majątkami Skórzewo było już w XIII wieku własnością rodu Drogosławów, z których wywodził się proboszcz kapitulny Piotr, syn Drogosława. Był on biskupem poznańskim w latach 1256-1267. Parafia erygowana w roku 1306, wyodrębniona z parafii św. Marcina w Poznaniu.

W XIV wieku parafia należała do Dekanatu Stęszewskiego, a obecnie do Dekanatu Przeźmierowskiego.

Już w 1447 roku odnotowano w Skórzewie szkołę parafialną. W 1614 roku Skórzewo zostało sprzedane Janowi Grotowi i w rękach Grotów pozostało do 1695 roku. Kolejnym właścicielem był Józef Wyssogota Zakrzewski, a w XIX wieku possesorami miejscowości byłi Gostyńscy a następnie przez kilka lat pozostawało w rękach niemieckich z których wykupił je Michał Waligórski.

Pierwszy kościół był fundowany w roku 1300. Następny kościół został wybudowany w drugiej połowie XV wieku. Otrzymał przy konsekracji drugi tytuł obok św. Marcina, a mianowicie św. Wincentego diakona i męczennika.

W XVII wieku Grotowie wznieśli nowy kościół, murowany, jednonawowy, późnogotycki, który już w XIX wieku zaczął się chylić ku upadkowi, a wszellkie podejmowane remonty przez proboszczów nie były w stanie powstrzymać niszczenia budowli. Szalem decyzji o budowie nowego kościoła była burza gradowa która w lipcu 1920 roku wyrządziła ogromne szkody. Ks. Stanisław Dołęga Kozierowski, proboszcz Skórzewski w latach 1910-1927, rozebrał zniszczony kościół i postawił w latach 1927-1929, nowy, wielki, trzynawowy kościół w stylu mieszanym, w kształcie krzyża, ze sklepieniem łukowym w nawie głownej i beczkowym w bocznych, 45m długi i przeszło 20m szeroki, z wieżą o wysokości 45m. Projekt podał inż. arch. Marian Andrzejewski z Poznania.

W czasie okupacji hitlerowskiej kościół był zamieniony na magazyn wojskowy. Po wojnie został odremontowany, wyposażony w sprzęt i organy. Konsekrował go 27 sierpnia 1953 roku ks. biskup Franciszek Jedwabski, sufragan poznański.

Główny ołtarz pochodzi z kościoła oo. reformatów w Woźnikach, wykonany w roku 1775, a po II wojnie światowej w 1948 roku przeniesiony i zakupiony dla Skórzewa. Wokół kościoła znajdował się cmentarz do początku XX wieku, a jednym z ostatnich pochowanych był tragicznie zmarły proboszcz Antonii Kowalski (+ 1910).

W latach siedemdziesiątych kościół został przystosowany do wymogów odnowy liturgicznej Soboru Watykańskiego II.

W roku 1975 kosciół otrzymuje polichromię a w  1979, w pięćdziesiątą rocznicę wybudowania obecnego kościoła, zainstalowana zostaje automatyka elektryczna do dzwonów, z których jeden pochodzi z roku 1543 z napisem: "O REX GLORIAE VENI CUM PACA."

W 2007 roku zostaje pokryty nową dachówką. Obecnie ogrzewany jest gazowym centralnym ogrzewaniem. Dwa boczne ołtarze poświęcone są Matce Bożej i Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

W roku 2013, 13 maja została dla kościoła zakupiona w Fatimie figura Matki Bożej Fatimskiej i rozpoczęły się comiesięczne nabożeństwa (każdego 13 dnia miesiąca, od maja do października).

Dzisiejsza parafia jest uważana ze względu na swoje położenie jako "sypialnia Poznania". Jeszcze 15 lat temu liczyła niecałe 1000 mieszkańców. Dzisiaj ma ich już ponad 7 tysięcy, a tworzą ją przybyli z różnych stron Wielkopolski i Polski mieszkańcy.

Kościół słynie z bardzo dobrej akustyki chóralnej, o czym można było się przekonać 25 kwietnia 2015 w czasie koncertu Requim A. W. Mozarta.

O dzisiejszym duszpasterstwie i pisanej nowej karcie historii możesz przeczytać na pozostałych podstronach internetowej strony parafii.