Duszpasterze

ks. Franciszek Ryba

W parafii od: 2006

Ks. Gniewomir Kujawa

W parafii od: 25-08-2015

Ks. Marek Niemir

W parafii od: 01-08-2012

Ksiądz Marek Niemir urodził się 04 lutego 1966 r. w Kórniku, jako czwarty, najmłodszy syn Feliksa i Florentyny z d. Książkiewicz. Ochrzczony został 06 marca 1966 r. w Kościele Parafialnym pw. Św. Wojciecha w Bninie. Tam też spędził swoje dzieciństwo i młodość., uczęszczając do Szkoły Podstawowej nr 2 w Kórniku – Bninie. Ród Niemirów związany jest z Kórnikiem od roku 1746 i do dzisiaj w leżącym obecnie w granicach Kórnika Bninie mieszka ojciec i bracia z rodzinami. W latach 1981 – 1985 uczęszczał do X Liceum Ogólnokształcącego im. Przemysława II w Poznaniu (os. Rzeczypospolitej), do klasy o profilu biologiczno – chemicznym, w którym zdał również w1985 egzamin maturalny.

We wrześniu 1985 r. wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, rozpoczynając swoją formację ku kapłaństwu oraz studia filozoficzno – teologiczne na Papieskim Wydziale Teologicznym ukończone tytułem magistra w 1990 r. Praca magisterska z zakresu Historii Kościoła nosi tytuł „Dzieje parafii Bnin w latach 1794 – 1945.”

Święcenia diakonatu otrzymał 17 maja 1990 r. w Katedrze Poznańskiej i jako diakon odbył swoją praktykę w Parafii pw. Matki Odkupiciela na os. Władysława Jagiełły (dawniej Os. Bolesława Chrobrego) w Poznaniu. W tym samym roku podjął również dwuletnie studia podyplomowe z zakresu Historii Kościoła. Święcenia kapłańskie z rąk Ks. Arcybiskupa Jerzego Stroby otrzymał 16 maja 1991 r. w Katedrze Poznańskiej, a Prymicyjną Mszę św. odprawił w swojej rodzinnej parafii w Dzień Matki 26 maja. Pierwszą placówką wikariuszowską była Parafia pw. św. Jana Chrzciciela w Owińskach, gdzie przez 2 lata duszpasterzował również jako katecheta w Ośrodku dla Dzieci i Młodzieży Niewidomej oraz w Zakładzie Wychowawczym dla Młodzieży Męskiej. W 1993 r. skierowany został do Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Poznaniu przy ul. Mariackiej (Główna), podejmując kolejne zadania katechetyczne w Szkole Podstawowej dla Pracujących oraz w Zespole Szkół Odzieżowych w Poznaniu przy ul. Kazimierza Wielkiego. Po trzech latach w 1996 r. mianowany został wikariuszem w Parafii pw. św. Andrzeja Ap. W Komornikach, katechizując w Szkole Podstawowej w Komornikach i w Rosnówku oraz w Zespole Szkół Mechaniki Precyzyjnej w Poznaniu przy ul. Jawornickiej. Z tej ostatniej szkoły po roku został przeniesiony do Zespołu Szkół Budowlanych przy ul. Grunwaldzkiej, gdzie katechizował przez okres 5 lat. Kolejnymi placówkami wikariuszowskimi były: Parafia pw. św. Jana Kantego w Poznaniu przy ul. Grunwaldzkiej (1998 – 2001)oraz Parafia i Sanktuarium pw. Miłosierdzia Bożego w Poznaniu na Os. Jana III Sobieskiego. Tam przeżył chorobę i śmierć swojego kolegi kursowego– Ks. Pawła Godziszewskiego, a owo doświadczenie było powodem skierowania w 2002 r. do posługi kapelana w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Lesznie. Przez okres 3 lat do 2005 r. mieszkał i pomagał również w pracy duszpasterskiej w Parafii pw. św. Kazimierza w Lesznie oraz uczył religii w II Liceum Ogólnokształcącym w Lesznie przy ul. Prusa. W szpitalu w pełni oddaje się posłudze chorym i duszpasterstwie służby zdrowia. Odnawia kaplicę i wprowadza do publicznego kultu relikwie św. Ojca Pio. Ze względu na zaistniałe potrzeby duszpasterskie w sierpniu 2005 r. został powołany na wikariusza Parafii i Sanktuarium pw. Pocieszania NMP w Borku Wielkopolskim. Tutaj bierze udział w organizacji dwóch ważnych Jubileuszy – 75 lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej Pocieszenia (2006) i 350 lecia Sanktuarium (2007). Na krótko, bo zaledwie na 2 miesiące zostaje skierowany do Parafii Garnizonowej pw. Podwyższenia Krzyża św. w Poznaniu przy ul. Szamarzewskiego.

W tym czasie po krótkiej chorobie umiera jego mama Florentyna (15.08.2007), a w kilka dni po pogrzebie01 września 2007 r. zostaje powołany do Parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Starym Gołębinie jako proboszcz. Tutaj zastając pustostan na probostwie zamieszkał w parafii czempińskiej, a po decyzjach i wydanych zgodach przez Kurię Metropolitalną i nadzór budowlany podejmuje się wraz z parafianami budowy nowego Domu Parafialnego (probostwa), mieszkając jednocześnie w starym, zagrzybiałym, grożącym katastrofą budowlaną budynku plebanii przeznaczonym do rozbiórki. Nowe probostwo zostało wybudowane w zaledwie 2 lata, a jako patrona w Roku Kapłańskim otrzymało św. Jana Marię Vianney’a. Uroczystego poświęcenia Domu Parafialnego dokonał26 września 2010 r. Ks. Arcybiskup Metropolita Stanisław Gądecki. Oprócz budowy domu uporządkował przy pomocy parafian cały teren ogrodowy i cmentarz, na którym wzniesiona została Grota NMP z Lourdes z okazji 150 rocznicy objawień (15.08.2008). Wykonał szereg prac w drewnianym, zabytkowym kościele m. in. schody, chodnik, nagłośnienie, elektryczny napęd dzwonów, odnowił witraże, chrzcielnicę, kinkiety, balustrady, przeprowadził remont zakrystii oraz odnowił srebrną sukienkę, koronę i wota Matki Bożej oraz wiele naczyń liturgicznych. W czasie pobytu w Starym Gołębinie katechizował przez rok w Zespole Szkół Rolniczych w Grzybnie oraz w Gimnazjum w Borowie, a następnie w Szkołach Podstawowych w Starym Gołębinie i Borowie. Troszczył się o rozwój grup duszpasterskich m.in. Żywego Różańca, rad, ministrantów. Przez okres 5 lat objął także opieką duszpasterską przyległe wioski z parafii czempińskiej -Gorzyczki (kaplica), Nowy Gołębin i Gorzyce. Był to czas wspólnie przeżywanych uroczystości kulturalnych i samorządowych np. dożynki gminne, turniej wsi, Zloty Dudziarzy Wlkp. oraz cztery Majówki Parafialne, w których udział brali nie tylko parafianie, ale mieszkańcy okolicznych miejscowości. 25 lipca 2011 r. kościół i Dom Parafialny odwiedził Jego Eminencja Ks. Kardynał Zenon Grocholewski z Rzymu wraz z Jego Ekscelencją Ks. Biskupem Zdzisławem Fortuniakiem . W czasie swojej posługi duszpasterskiej organizował wiele pielgrzymek do sanktuariów w kraju i za granicą. Trzykrotnie zostaje przyjęty na audiencji przez papieża bł. Jana Pawła II. Służba kapłańska przynosi mu wiele radości, zwłaszcza, gdy widoczne są owoce rozwoju duchowego w życiu parafian, szczególnie ludzi młodych, dzieci i chorych. Decyzją Ks. Arcybiskupa Metropolity dnia 24 maja 2012 r. otrzymał Dekret Nominacyjny na proboszcza w Parafii pw. św. Marcina i Wincentego M. w Skórzewiez dniem 01 sierpnia 2012 r. i od tego czasu mocno angażując się w sprawy duszpasterskie i materialne pisze dalszą kartę swojego życiorysu i historii parafii w Skórzewie.